وبلاگ آقای ربات

دقیقا هر شب

همین وقت هاست

خیال میکنم دارمت

کنار خودم...

برایت چای میریزم و شروع میکنم از روزمرگی هایم میگویم

از کتاب هایی که خواندم

از اتوبوسی که مرا تا آن سر شهر برد و مجبور شدم پیاده روی مفصلی بکنم

و و و و

چشم باز میکنم

چای یخ کرده ات را سر میکشم

و با نداشتنت خیلی منطقی کنار می آیم

این زندگی من

بعد توست ...