وبلاگ آقای ربات

اگه یه روزی بچه دار شدم، هر روز بغلش میکنم. هر روز با عشق بهش نگاه میکنم. هر روز دورش میگردم. رفیقش میشم. طوری باهاش رفتار میکنم که مجبور نباشه بهم دروغ بگه. راست درست رو خودم میرم تا اونم یاد بگیره. هر هنری داشت، هر شغلی داشت، هر نمره‌ای توی درس‌هاش گرفت مطمئن میشم بدونه از چشم من کافی هستش. اگه یه روزی بچه دار شدم همیشه بهش افتخار میکنم. با کوچیک‌ترین دستاوردهاش، جشن میگیریم و زیر بارون بستنی میخوریم. خونه رو براش امن میکنم تا همیشه با اشتیاق بیاد خونه. همیشه پشتشم! حتی توی مسیرهایی که میدونم داره اشتباه میکنه. میذارم اشتباه بکنه. میذارم تجربه کنه ولی هیچوقت توی اون تجربه‌ها تنهاش نمیذارم. این چیزا به هیچ پولی نیاز نداره و چقدر خوبه آدما قبل از بچه دار شدن، آماده باشن این کارها رو انجام بدن برای بچه‌شون. اینطوری بچه‌ها دروغگو بار نمیان، پنهانکار نمیشن، کمبود محبت ندارن که پناه ببرن به آغوشِ هر غریبه‌ای، احساس ناکافی بودن نمیکنن، تنها نیستن...